Maarn – Cothen

Van Maarn naar Cothen begint als een wandeling van Maarn naar Wijk bij Duurstede. We lopen de wandeling op een hele mooie zondag (18 sept 2005) uit een boekje (zie onderop). Met de trein naar Maarn, dan ongeveer 20km wandelen en dan weer de bus naar Utrecht en naar huis. Klinkt goed.
Aan het einde van het dorp Maarn bij de hoefsmid rechtsaf. Een aanduiding die je niet vaak tegenkomt. Hij klopt! Het bord – Rijks Diploma – bewijst dat het klopt. Naast de schuur een stellage om paarden in te zetten als ze beslagen worden.
Huis te Maarn is de naam van het mooie witte huis dat zo netjes tegen de bomen aangevleid is. Hoe mooi het ook is: je mag er niet komen. Eén van de eerste keren van de "verboden toegang" bordjes die we op deze wandeling iets te vaak zullen zien.
Na het Huis te Maarn verliezen we de route. We vinden een route ongeveer in de richting van Doorn en komen bij de Kaap uit. Natuurmonumenten heeft de toren helaas afgesloten, hij is niet veilig (vervangen in 2002 ofzo, je kan er nu weer op). Gelukkig geeft een Pa het goede voorbeeld aan zoonlief door er toch in te klimmen. Het volgende kasteel is Huize Doorn. Die toren die snap ik nog, maar waarom zou je een steen op een betonnen sokkel zetten? De goede reden, die er wel zal zijn, kunnen we nergens vinden.
We lopen in Doorn de poort door en langzaam komt het kasteel tussen de bomen door. Natuurlijk netjes aangelegd is het wel leuk te zien hoe zoiets werkt. De directe omgeving van de voorkant van het Huis wordt opgesierd door een merkwaardige duiventil. Merkwaardig, want wat doen die kromme stukken hout eromheen? En natuurlijk door het borstbeeld van de Keizer Wilhelm II.
Naast het kasteel een romantisch Nederlandse ophaalbrug, maar in het gras ook, de stenen van de graven van de honden van de Kaizer. Vooral de hond die de oorlog meegemaakt heeft, zal in het hondenhiernamaals wel wat te vertellen hebben. Achterop het kasteel is met steigerpijp een brandtrap gemaakt. Dat heet in architectenjargon: "zonder veel respect voor het gebouw". Foeilelijk voor jou en mij.
De achteruitgang van Huis te Doorn is gesloten voor wandelaars. Via de N-weg naar de Achterweg en de Molenweg. De beloning is een traditionele boerderij met levende have in de voortuin. Het volgende kasteel is ook al niet toegankelijk voor bezoekers. In de wittigheid van de felle zon aan het einde van de fantastische oprijlaan huis Moersbergen.
Wanneer je Moersbergen verlaat, even de weg over en dan kom je in de huizen rond de Langbroeker Wetering. Dat het geen zandgrond meer is zie je aan de scheve poort: het gietijzer zakt langzaam weg in de slappe veengrond.
Wanneer je de weg langs de Langbroekerwetering oploopt zie je pas het huis wat de mooie bossen waar je net door heen gelopen bent, ooit heeft aangeplant. Helaas weer, verboden toegang. Een folly is een nutteloos gebouwtje dat er wel leuk uitziet. Deze minikerk is eigenlijk meer een duiventil dan een kerk. Gebouwd voor het ‘leuk’. Dit is de folly van Molenstein.
De Langbroekerwetering verlaten we bij huisnummer A115. Daar zie je een akker waar de beschoeiing weggehaald is. Het water staat halverwege het gras. Verderop wilgen die met hun voeten helemaal in het water staan. Vroeger was dit productiebos.
Over de route in het boekje:

  • Wij lopen de wandeling uit een ex. uit 2001. De situatie tussen het Huis te Maarn en Doorn is zodanig veranderd dat de route daar niet meer te volgen is.
  • De route stuurt je in Doorn door een poort naar de achteruitgang van Huize Doorn. Die is dicht. De eenvoudigste alternatieve route is om tot aan de duiventil door te lopen, dan rechts, poort onderdoor en dan rechts langs de provinciale weg tot aan de Achterweg. De Achterweg gaat vanzelf over in de Molenweg.
  • Na Hinderstein op de T-splitsing rechts, hier klopt de beschrijving niet meer met de kaart. De kaart brengt je naar de provinciale weg en wel bij halte Kleidijk (bus 41) naar Utrecht danwel Wijk bij Duurstede.




Gegevens wandeling:

  • Gelopen: 2005.09.18
  • Afstand: ongeveer 17km
  • Markering: geen.
  • Uit: 13 dagwandelingen in de Provincie Utrecht. ISBN 90-800642-7-0
  • GPS route