ngg_shortcode_0_placeholderNa een voor ons lange onderbreking pakken we het Utrechtpad weer op. Het is het einde van de zomer 2009 en de herfst staat op de stoep. We parkeren in Veenendaal bij het station. Op de aanlooproute, langs de drukke doorgaande weg, een tabaksschuur. We pakken de wandeling weer op bij de parkeerplaats aan de Bergweg. In het bos vinden we de markering van de opening van het Utrechtpad. E\u00e9n van de weinige van dit soort markeringen van LAW paden. Vlak voorbij het bankje een persoonlijke mijlpaal: de totale afstand die we afgelegd hebben met wandelingen staat op 1000km. Dat is met enig korreltje zout te nemen, zo nauwkeurig is het niet, maar het staat leuk.<\/p>\n
De noordkant van de Elsterberg kijkt uit over een heideveld. Bij helder weer zou je ver kunnen kijken. Nu leek het wel een zomerdag met zoveel zon. Op de top van de Amerongseberg een solitaire boom. Bankje er om, een attractie in het bos.<\/p>\n
Een eind verderop de Slapersdijk die loopt langs het dorp Veenendaal. Je zou zeggen dat het een rivierdijk is, maar het is een onderdeel van de Hollandse Waterlinie. Het gehucht De Rode Haan telt onder andere een bedrijf in tuinbeelden. Nog een stukje Waterlinie is de voormalige Batterij aan de Schalm. Google Maps geeft de omvang van de batterij goed weer. Vanaf het Fort aan de Buursteeg lopen we terug naar het station Veenendaal – de Klomp. Vervelend stukje.<\/p>\n
\n