ngg_shortcode_0_placeholderHet is een mooie Herfstdag en we gaan de stille bossen op van de Veluwezoom opzoeken. Als startpunt was de Carolinahoeve bedacht, een uitspanning midden in het bos. Daar kan je met de auto niet komen (bleek), dus we parkeren aan de rand van het park en nemen de aan- en aflooproute voor lief.<\/p>\n
Wat volgt is een wandeling met weliswaar een druk begin- en eindpunt, maar daarna bijna eindeloos wandelen door stille bossen waar je min of meer de enige bent. Net wanneer je denkt dat er verder niemand is, loop je tegen een fietspad of ruiterpad aan waar dan een fietser langszoeft of ruiters langs komen.<\/p>\n
De beuken hebben bijna al hun bladeren laten vallen. Dat maakt het lopen af en toe lastig. Waar is het pad gebleven en waarom verstoppen de boomstronken en lossen stenen zich onder de bladeren? Geeft een groot gevoel van ongereptheid.<\/p>\n
We sluiten de wandeling af met een koffie \/ choco met in het de drukke Carolinahoeve.<\/p>\n
\n\n\n