We lopen de Trage Tocht Kuinderbos. De start is bij het TOP aan de Hopweg, het oudste gedeelte van het bos. We slingeren door het bos heen, ondertussen vragen we ons af waarom de echt dikke bomen ontbreken, het bos is er immers al meer dan 75 jaar. De eerste attractie is het eiland van de Kuinderburcht. Wat bakstenen en een verhoging in het landschap, dat is het wel. Vanaf het heuveltje zicht op een markering waar een scheepswrak gevonden is. Je ziet ze door de hele polder. De Kuindervaart over richting het dagkampeerterrein. Daar zitten we half in het zonnetje lekker te lunchen. Daarna richting de Schansweg, die lopen we langs in het bos. Bij de houtstapels tellen we nog even de ringen: de gekapte bomen zijn zo’n 80 jaar oud. Antwoord op de vraag van het begin van de wandeling. Verderop komen we bij een open veld. Hier is een meander teruggebracht in het open landschap. Daarna een stukje langs de akkers om wat later bij de afrastering van het gebied met pony’s te komen. Hier gaat het niet heel goed: de pony’s zijn behoorlijk waaks en vinden onze aanwezigheid niet goed. We keren om en nemen het pad om het afgezette gebied heen. Om niet steeds over de grotere weg (Dagmar Jongejanpad) te lopen pakken we een stukje MTB-route mee. Aan het einde van de route gaan we terug naar de Trage Tocht om bij De Kuilen uit te komen, een grote plas in het bos. Om de plas heen, na de heuvel met uitzicht, kiezen we er voor om langs de vogelkijkhut te lopen: het is erg rustig en er zijn geen fietsers, anders zou het nog wel eens heel druk kunnen zijn. Bij het Boswachtersrustpunt kijken we nog even naar de aangeboden brocante en houtsnijwerk. Door het bos naar wat vroeger de grens tussen land en Zuiderzee was. De weg ligt duidelijk lager dan het land er naast. Het waait, we hebben de wind tegen en het is behoorlijk koud. De afslag naar de oude haven komt dan mooi op tijd. De dam voor het hoge- en het lage licht ligt er nog, maar het plankier piept en kraakt behoorlijk. De Hopweg weer over en door het bos richting de start. Onderweg nog een herdenkingspunt voor de onderduikers die tijdens de oorlog hier gewoond hebben. Het venijn zit in de staart: om bij het doorkijkpaneel van de Kuinderburcht te kijken, moeten we toch echt een heuvel op. Daarna is het makkelijk uitlopen naar de start.

Deze wandeling is de Trage Tocht Kuinre. Je vindt de Trage Tochten op de Wandelzoekpagina. De wandeling die wij liepen vind je hier.